... که روزهای درازی است غصهدار است؛ این نغمه، نغمهای است زبان حال این روزهای بسیاری از ما. شاید دست نوازش و مرهمی بر زخمی باشد. برای ماها که فرو نمیافتیم؛ ماها که مبارزه میکنیم و از میان تندر و توفان عبور میکنیم و پا به پای هم به پیش میرویم.
« يعنی به گردنِ کیست؟ - اين همه خون را میگويم! | صفحهی اصلی | ولا يخافون لومة لائم... »
* قافله سالار
* رستاخيز ققنوس
* و اما شهرام ناظری
* تا بيکران دور دست
* تصحيح يک اشتباه
* شجريان از دو نگاه
* اميدهای ما به شجريان
نظرها (4)
موسیقی ای را که به بانو مجاهدت تقدیم کرده ای می شنوم و دیگر می شوم، به روزی می اندیشم که وطن روی آزادی ببیند روزی که شاید من نباشم اما روحم شاد است آنروز و چه چیز مهمتر از شادی روح.
یاسر میردامادی | پنجشنبه، ۱۵ مرداد ۱۳۸۸، ۱۲:۱۹
"The God is near the broken-hearted; he is the saviour of those whose spirits are crushed down".
Anonymous | پنجشنبه، ۱۵ مرداد ۱۳۸۸، ۱۰:۴۱
ترانه ی زیبایی بود. ممنون
آشپزباشی | چهارشنبه، ۱۴ مرداد ۱۳۸۸، ۲۱:۴۴
balaa o qam o qosse bedur az baanu ye shomaa. salaam o great hugs ro az tarafe man be ishun beresounid. hame ye ma be anhaa ye guneguni hamdelim , baraadar! dast e xodaa baa hamamamun ke delemun ranjide.
bita | چهارشنبه، ۱۴ مرداد ۱۳۸۸، ۲۰:۳۴