ديشب در تلويزیون انگلیسی الجزیره، آقایی به اسم شروین زینالزاده، به عنوان متخصص امنیت بینالمللی (!)، در برابر سهراب بهداد تحليل میداد که اینها غبار پس از هر انتخاباتی است. او رسماً تریبون تمامعیار آقای محصولی بود و سخناناش مو به مو و سطر به سطر مدعیات آقای احمدینژاد بود. از این آقا هيچ رد و نشانهای در وب موجود نیست و معلوم نيست در لندن چه میکند. اين مقدمه، برای این بود که بر خلاف «هر» تحلیل دیگری، اين انتخابات با هر انتخابات دیگری تفاوتهای عمیقی دارد. اما چرا؟
برای کسانی که جزييات ماجرا را نمیدانند، اين هم يک انتخابات است مثل هر انتخاب دیگری. ظرافتهای ماجراست که همه دلالت دارند بر یک رأیسازی سازماندهی شده که پشتوانهی عظيم نيروی نظامی آن را حمایت میکند.
امسال، محمود احمدینژاد یکی از چهار نامزد رياست جمهوری بود که دست بر قضا خودش در رأس دولت بود. خودِ ایشان در ماجرای انتخابات از همه ذینفعتر بود. رسوایی وزارت کشور با آقای کردان شروع شد و به آقای محصولی ختم شد. ادعای رييس دولتِ نهم این است که او رييس جمهور منتخب ملت ايران است با رأی بالای ۲۰ میلیون. اما رقبا همه یکصدا (به فراخور قوّت حنجره و شهامت اعتراض)، تخلفهای گستردهی انتخاباتی را گوشزد کردهاند. رييس دولتِ نهم میگوید این مثل بازی فوتبال است؛ بازنده نباید عصبانی بشود و چراغ قرمز را رد کند و گرنه جريمه خواهد شد. ايشان ملتی را که معترض بودهاند به نتيجهی انتخابات، خس و خاشاک خواند و گفت در میان امواج «ملت» گم خواهد شد؛ از ديدِ او این عده، شمارشان از یک صندوق رأی هم کمتر بوده است.
اما تفاوت چیست؟ در انتخابات ۴ سال پیش، پيروزی محمود احمدینژاد باز هم غیر منتظره بود. پیروزی او برای بسیار دردناک بود. اما تفاوت بزرگاش اين است که با وجود اعتراضهای مهدی کروبی نسبت به تقلب، تفاوت آراء واقعاً چشمگیر نبود و نهایتاً رقبای اصلی (معین و هاشمی رفسنجانی) به شيوهای مسالمتآمیز شکست را پذیرفتند و راه را برای رقیبشان باز کردند. امسال اما وضع چنين نیست. از نامزدها گرفته تا علما و مردم، همه یکصدا به نتیجهی انتخابات معترض هستند. تصاویری که خبرگزاریهای جهان مخابره میکنند (و فیلمهایشان) حاکی از خشونت گسترده، بیسابقه و سرکوب بیرحمانهی هر نوع اعتراضی است. درست در همان لحظاتی که سراسر شهر، به جز میدان ولیعصر – محل جشن پیروزی رييس دولتِ نهم – غرق در آشوب و درگیری بود، ایشان رسماً گفت، ایران با ثباتترین کشور «جهان» است.
در انتخابات چهار سال پيش، نه این اندازه درگپری بود و نه مطلقاً سرکوبی در جریان بود. طرف مقابل آقای احمدینژاد متوجه خطاهایاش شده بود و فهميده بود که نمیتواند به این شیوه به قدرت برسد. بازی او تمام شده بود. اما حریف این بار آقای احمدینژاد آقای معين نیست (و اتفاقاً مطلقاً آقای هاشمی رفسنجانی هم نیست). حریف او میرحسین موسوی است. میرحسین برچسب آلودگی نمیخورد. مردی است اخلاقی. نخستوزیر محبوب امام است. عزت و احترام و محبوبیت دارد. و اينها تمام چیزهایی است که آقای احمدینژاد ندارد. پس هیچ دلیلی وجود ندارد که منِ رأیدهنده، در سلامتِ این انتخابات شک نکنم. من همان کسی هستم که پیروزی ۴ سال پیش احمدینژاد را پذیرفته بودم، ولی باور کردن یا تن دادن به این پیروزی نه تنها دروغ گفتن به خود است، بلکه فعلی است غیر اخلاقی. اگر منِ رأیدهنده، به اين شک برسم که غصب صورت گرفته است، خیانت در امانت شده یا نقض عهد شده است، تکلیف شرعی من روشن است.
امسال با ۴ سال پیش فرق دارد. آقای احمدینژاد تنها با رقبایاش رو به رو نیست؛ او با ايمان، دین و اعتقادِ ملت رو به رو شده است. آقای احمدینژاد در برابر علمای شيعه ایستاده است. آيا سياست ارعاب و اسکات پاسخ خواهد داد؟ زمان ثابت خواهد کرد. زمان نشان خواهد داد که امسال مثل ۴ سال پیش نیست. امسال مثل هيچ کدام از ۲۶ سال پيش نيست. میرحسين موسوی، خاتمی نیست. خوابی که مهندسان انتخابات دیده بودند، خوابی آشفته و تعبیرناشدنی بود. و تو چه میدانی معنای تفاوت عمیق را؟ «الهاویة ما الهاوية»!
برای کسانی که جزييات ماجرا را نمیدانند، اين هم يک انتخابات است مثل هر انتخاب دیگری. ظرافتهای ماجراست که همه دلالت دارند بر یک رأیسازی سازماندهی شده که پشتوانهی عظيم نيروی نظامی آن را حمایت میکند.
امسال، محمود احمدینژاد یکی از چهار نامزد رياست جمهوری بود که دست بر قضا خودش در رأس دولت بود. خودِ ایشان در ماجرای انتخابات از همه ذینفعتر بود. رسوایی وزارت کشور با آقای کردان شروع شد و به آقای محصولی ختم شد. ادعای رييس دولتِ نهم این است که او رييس جمهور منتخب ملت ايران است با رأی بالای ۲۰ میلیون. اما رقبا همه یکصدا (به فراخور قوّت حنجره و شهامت اعتراض)، تخلفهای گستردهی انتخاباتی را گوشزد کردهاند. رييس دولتِ نهم میگوید این مثل بازی فوتبال است؛ بازنده نباید عصبانی بشود و چراغ قرمز را رد کند و گرنه جريمه خواهد شد. ايشان ملتی را که معترض بودهاند به نتيجهی انتخابات، خس و خاشاک خواند و گفت در میان امواج «ملت» گم خواهد شد؛ از ديدِ او این عده، شمارشان از یک صندوق رأی هم کمتر بوده است.
اما تفاوت چیست؟ در انتخابات ۴ سال پیش، پيروزی محمود احمدینژاد باز هم غیر منتظره بود. پیروزی او برای بسیار دردناک بود. اما تفاوت بزرگاش اين است که با وجود اعتراضهای مهدی کروبی نسبت به تقلب، تفاوت آراء واقعاً چشمگیر نبود و نهایتاً رقبای اصلی (معین و هاشمی رفسنجانی) به شيوهای مسالمتآمیز شکست را پذیرفتند و راه را برای رقیبشان باز کردند. امسال اما وضع چنين نیست. از نامزدها گرفته تا علما و مردم، همه یکصدا به نتیجهی انتخابات معترض هستند. تصاویری که خبرگزاریهای جهان مخابره میکنند (و فیلمهایشان) حاکی از خشونت گسترده، بیسابقه و سرکوب بیرحمانهی هر نوع اعتراضی است. درست در همان لحظاتی که سراسر شهر، به جز میدان ولیعصر – محل جشن پیروزی رييس دولتِ نهم – غرق در آشوب و درگیری بود، ایشان رسماً گفت، ایران با ثباتترین کشور «جهان» است.
در انتخابات چهار سال پيش، نه این اندازه درگپری بود و نه مطلقاً سرکوبی در جریان بود. طرف مقابل آقای احمدینژاد متوجه خطاهایاش شده بود و فهميده بود که نمیتواند به این شیوه به قدرت برسد. بازی او تمام شده بود. اما حریف این بار آقای احمدینژاد آقای معين نیست (و اتفاقاً مطلقاً آقای هاشمی رفسنجانی هم نیست). حریف او میرحسین موسوی است. میرحسین برچسب آلودگی نمیخورد. مردی است اخلاقی. نخستوزیر محبوب امام است. عزت و احترام و محبوبیت دارد. و اينها تمام چیزهایی است که آقای احمدینژاد ندارد. پس هیچ دلیلی وجود ندارد که منِ رأیدهنده، در سلامتِ این انتخابات شک نکنم. من همان کسی هستم که پیروزی ۴ سال پیش احمدینژاد را پذیرفته بودم، ولی باور کردن یا تن دادن به این پیروزی نه تنها دروغ گفتن به خود است، بلکه فعلی است غیر اخلاقی. اگر منِ رأیدهنده، به اين شک برسم که غصب صورت گرفته است، خیانت در امانت شده یا نقض عهد شده است، تکلیف شرعی من روشن است.
امسال با ۴ سال پیش فرق دارد. آقای احمدینژاد تنها با رقبایاش رو به رو نیست؛ او با ايمان، دین و اعتقادِ ملت رو به رو شده است. آقای احمدینژاد در برابر علمای شيعه ایستاده است. آيا سياست ارعاب و اسکات پاسخ خواهد داد؟ زمان ثابت خواهد کرد. زمان نشان خواهد داد که امسال مثل ۴ سال پیش نیست. امسال مثل هيچ کدام از ۲۶ سال پيش نيست. میرحسين موسوی، خاتمی نیست. خوابی که مهندسان انتخابات دیده بودند، خوابی آشفته و تعبیرناشدنی بود. و تو چه میدانی معنای تفاوت عمیق را؟ «الهاویة ما الهاوية»!
نظرها (17)
پس از نمایش فیلمی از اعتراضات مردم در درون متروی تهران در محافل حصوصی تر نیروهای خودسر بحث هائی در جریان است پیرامون انجام جنایتی نظیر سینما رکس آبادان در شهر تهران و احتمالا با محوریت متروی تهران .این طرح در شرایط حاضر تنها یک طرح است اما با گسترش احتمالی اعتراضات به گونه ای جدی تر مورد بررسی قرار خواهد گرفت.من به شدت نگرانم به گونه ای که تا صبح نتوانستم بخوابم چرا که تنها کابوس بدن های سوخته کودکان را می دیدم . مطمئن نیستم اما فکر می کنم اگر در این خصوص به اندازه کافی افشا گری صورت گیرد ممکن است در انجام این طرح تردید ایجاد شود. اغلب سایت ها در اینجا ف شده است اما لطفا این خبر را بدون در نظر گرفتن گرایش سیاسی و یا مذهبی با اطلاع هر آنکس که می توانید برسانید.لطفا به اطلاع شبکه های ماهواره ای ، رادیو ها و افرادی که می شناسید (همانگونه که گفتم بدون در نظر گرفتن مسائل دیگر). متشکرم
Anonymous | پنجشنبه، ۲۸ خرداد ۱۳۸۸، ۱۶:۳۳
اینجا در آمریکا هم یک نفر را پیدا کرده اند به نام کاوه افراسیابی که از اول هفته تا به حال چند بار در سی ان ان ظاهر شده و دم از صحت نتایج انتخابات می زند و اینکه تردیدی نیست احمدی نژاد اکثریت آرا را داشته است. به نظر می رسد خبرگزاری ها در انتخاب این افراد بسیار دقیق هستند تا پیام های مورد نظر را بیرون بفرستند.
******************
کاوه افراسیابی را امروز در الجزيره ديدم. اشکالی ندارد. میشود بند به بند مدعیاتاش را با سند رد کرد. این روزگار خواهد گذشت و اين چهرهها در خاطر ملت خواهند ماند. تجاوز به حقوق ملت و پناه گرفتن زير عبای سیاست و قدرت سخت، عاقبت خوشی نخواهد داشت.
سابقهی این آدم البته بسيار ديدنی است. نباید از این آدم انتظاری بيشتر از این داشت:
http://en.wikipedia.org/wiki/Kaveh_L._Afrasiabi
د. م.
آژند | پنجشنبه، ۲۸ خرداد ۱۳۸۸، ۰۱:۴۳
فکرکنم برای رسیدن به هدف باید تلاش کرد ولی اگر خیلی زمان ببرد مردم خسته میشوند
MBB | چهارشنبه، ۲۷ خرداد ۱۳۸۸، ۰۵:۳۲
fori, fori
baayad beh sor'at va ba tammame ghodrat mardom ra agaah kard ta az sobhe zod beh namaaz jomeh inhafteh beravand, va jaa begirand ta ghabl az residane hezbe paadegaan, dar jeloye rahbar nazaer khod ra e'laam konand.
Anonymous | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۱۲:۴۰
دوستان من امروز صبح روزنامه ی ایران خبر از راهپیمایی مردمی برعلیه اغتشاش گران دیروز داده است...پس توجه کنید.
با توجه به نوع خبر رسانی و ساعت آن که 4بعداز ظهر اعلام شده است ،مشخصا آنها هیچ هدفی به جز کمین کردن برای کسانی که امروز به میدان ولیعصر می آیند ندارند... توجه داشته باشید که با توجه به جو آرام دیروز -البته تا قبل از تاریک شدن هوا- تعداد بیشتری از مردم با احساس امنیت بیشتر امروز به میدان ولیعصر خواهند آمد... خطر بزرگی در کمین همه است.
به همه ی دوستانتون خبر بدهید که جوانب احتیاط را به طور کامل رعایت کنند ....بدیهی است برخورد و یا فرار از دست نیروهای گاردی بسیار بسیار راحتتر از لباس شخصی هاست چون شما آنها را نمی شناسید و ممکنه حتا با مچ بند سبز و نشانه های دیگر در میان جمعیت حاضر شوند و از وضعیت سواستفاده کنند....توجه داشته باشید که آنها مسلح به سلاحهای گرم و سرد هستند.... مراقب باشید امروز در میدان ولیعصر حمام خون راه نیاندازند.
به همه ی دوستان خودتان اطلاع بدهید لطفا
رها | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۱۲:۱۲
با درود،
فهرست آراء وزارت کشور را به دقت بررسی کردم. نام شهر کیش دیده نمی شود در حالیکه جمع آراء درست است.
اگر شهرهای دیگری هم پیدا کردم از طریق مجاری مختلف منتشر خواهم کرد.
آفرین به احمدی نژاد و وزارت محصولی و کردان. رایمان را بردید. شهرمان را هم می برید؟ کیش جزو خاک این سرزمین نیست؟ مردمی که در کیش به پای صندوق ها رفته اند ایرانی نبوده اند؟ قرار بود رای ما ناموس شما باشد. خاکمان از ناموسمان هم برتر است. شما آب روی این خاک و خونهایی را که به پای آن رفته است را با چه رویی می برید؟
لطفا اطلاع رسانی کنید که سخنانتان رسا و پرنفوذ است.
سائنا | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۱۱:۰۶
خیلی جالبه اگه حرفای زینال زاده شبیه محصولی حرفای تو دقیقا عین منافقینه البته اگه نباشی!حضور زهرا رهنورد ودوستانش به طور دائم در سی ان ان تعجب بر انگیز نیست ولی یه ادم ناشناس خیلی مهمه!!!!!!!!!!
تمام این اتفاقات نشانه ی خوبی برای رسوایی میرحسین ودوستانش به عنوان انسان های خائن دروغگو وطن فروش!
محصولی هم اگه به نوایی رسیده از همون دولت حامیان میرحسین بوده!!!!!!!!!!
---------------------------------------------
این نظر را منتشر میکنم تا همه بدانند حامیان احمدینژاد چگونه فکر میکنند.
د. م.
گمنام | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۰۹:۲۸
من بعنوان نوه ی دو روحانی و کسی که پایبند به اسلام اصیل است و کسی که تا به امروز همیشه رای داده به خودم قول داده ام که به عنوان وظیفه ای شرعی دیگر هرگز رای ندهم.
فکر میکردم میتوانیم در دانشگاهها با صبر و حوصله این نظام ضداسلامی را سرنگون کنیم ولی یکی گفت که اینها آنقدر زرنگ هستند که حداقل پنج قرن حکومت کنند.
عجب صبری خدا دارد.
Anonymous | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۰۷:۰۲
من (با نسبتی نزدیک) یک روحانی زاده هستم و به اسلام پایبند. هرگز از رای دادن خودداری نکرده ام ولی این بار به خودم قول دادم اگر موسوی یا خاتمی هم کاندید شوند هرگز رای نخواهم داد چون تا کنون کلاهی به این گشادی سرم نرفته بود.
امیدوار بودم از طریق دانشگاه بتوانیم این نظام ضداسلامی را با صبر و حوصله سرنگون کنیم ولی یکی آب پاکی را روی دستم ریخت و گفت روحانیهای سیاسی آنقدر زرنگ هستند که حداقل پنج قرن حکومت خواهند کرد!و راست هم میگوید؛ تا اسم اسلام یدک کشیده می شود حدود 24 میلیون شاید واقعا رای دهند.
این روزها جوانان ایرانی تلخترین روزهای زندگیشان را تجربه میکنند.
عجب صبری خدا دارد.
نورا موسوی | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۰۶:۵۳
تاریخ حمله نهایی برای پایان دادن به اعتراضات
جمعه پس از سخنرانی آیت الله خامنه ای در نماز جمعه تعیین شد
با توجه به اخبار واصله، ستادی در یکی از نهادهای امنیتی وابسته به یک نهاد نظامی بر اساس این تحلیل که کوتاه آمدن در برابر موج اعتراضات «آغاز یک پایان» خواهد بود، مسئولیت برنامه ریزی یک سرکوب گسترده با پوشش راهپیمایی مردمی را (مشابه برنامه اجرا شده در روزهای پس از«هجدهم تیر») برعهده گرفته است.
طبق این طرح، سخنرانی آیت الله خامنه ای در روز جمعه این هفته در نماز جمعه با لحن عتاب آلود و تندی نسبت به معترضین به سلامت انتخابات ادا خواهد شد و ایشان این مطلبشان را که دشمن نمی تواند صلح امام حسن را برما تحمیل کند، و امروز عاشورا تکرار خواهد شد دوباره متذکر خواهند شد و پس از نماز برای نشان دادن در صحنه بودن خود، چند قدمی همراه جمعیت نمازگزار راهپیمایی خواهند کرد. همین امر بهانه لازم را برای تحریک عاطفی طرفداران، تبلیغات وسیع تلویزیونی و شروع پروژه سرکوب بزرگ بدست خواهد داد. گزینه استفاده علنی از نیروها و ادوات نظامی این نهاد در صورت لزوم هنوز در دست بررسی است اما قرار است پروژه سرکوب حتی المقدور بصورت حرکت های خودجوش مردمی و زدوخورد های بین هواداران کاندیداها پیش برده شود و در نهایت نیروهای انتظامی به بهانه بازگرداندن آرامش همراه با نیروهای لباس شخصی سرکوب را کامل کنند و منع رفت و آمد غیررسمی و اعلام نشده ای تا مدت مورد نیاز در چند شهر برقرار شود. سخنرانی آیت الله خامنه ای پس از آن فصل الخطاب ناآرامی ها و به ثمر رساننده پیروزی ملت در این انتخابات در برابر دشمنان داخلی و خارجی تبلیغ خواهد شد.
hk[[c | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۰۲:۰۹
خیلی ممنون بخاطر لینکهای موسیقی ای که گذاشته اید. همیشه شاد و سلامت باشید.
sadegh | سه شنبه، ۲۶ خرداد ۱۳۸۸، ۰۰:۴۶
بیانیهای که در راهپیمایی روز دوشنبه بین مردم پخش شد
١- خلع ید از خامنهای بخاطر دارا نبودن شرط رهبر عادل
٢- خلع ید ازاحمدی نژاد بخاطر غصب غیر قانونی مقام ریاست جمهوری
٣- رهبری موقت آیت الله العظمی منتظری تا تشکیل کمیته بازنگری به قانون اساسی
٤- برسمیت شناختن موسوی بعنوان رییس جمهور منتخب مردم
٥- تشکیل دولت توسط موسوی و فراهم کردن مقدمات اصلاح قانون اساسی
٦- آزادی فوری وبدون قید وشرط همه زندانیان سیاسی با هرگونه مرام وعقیده
٧- انحلال فوری کلیه ارگانهای علنی و مخفی سرکوب نظیر گشت ارشاد
دوست | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۲۲:۲۱
سلام بر داريوش خان
بدون اغراق بگويم از مدتها پيش كه با نوشتههايت آشنا شدهام اين صفحه تسكيني بر دردهاي جانكاهي بوده است كه امثال مرا ميآزرد. اما يكي از بهترين لحضاتي كه سخت نيازمند خواندن نوشتهات بودم صبح روز شنبه و پس از اعلام نتايج انتخابات دهم بود. باور كنيد كه كلماتي نظير بهت و گيجي بسيار نارسا بودند و انصافا پس از خواندن اولين توشته ات اندكي به آرامش دست يافتم. امروز در خيابان ازادي غوغايي بود و براستي به چشم پيروزي ملتي فهيم و لايق آزادي را ديدم. درود بر ايراني آزاده
امير روحنواز | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۲۱:۱۳
همه این مطلبت به کنار این تیکه آخرشالهاویه ما الهاویه به کنار. زیبا بود. اما بنظرم شما کمی امیدوارانه نوشته اید. ما بالاخره بازی رو باختیم چون برای اونها حکم مرگ و زندگیه. اما خوبیش اینه که اونا فهمیدن ما پخمه نیستیم
مجتبی | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۲۰:۳۲
سلام بر مردم شریف ایران
امروز روز عزای ملت ایران است.روزی که به شعور و حیثیت مردم اهانت شد.مدرس را به یاد می آورید که می گفت :به خدا من خودم به خودم رای داده ام.امروز نه در ایران نشانی از اسلام است و نه نشانی از جمهوریت
کاش می توانستم بغضی را که گلویم را می فشارد نگاه دارم
سی سال فداکاری ،سی سال گذشت ،سی سال دم فرو بستن،سی سال ان شاالله درست می شود گفتن
چقدر ما مردم مظلومیم و چقدر حکمرانانمان ظالم .آنان به مردمی که همیشه حامی آنها، حامی طرح هایشان، در دوران هشت سال دفاع مقدس و در روزگار تحریم ها بودند ؛ دروغ می گویند و رای آنها را مهندسی می کنند
امروز جوانان این خاک برای دفاع از حیثیت و شعوری که محمود احمدی نژاد و دولت خائنش به بازی گرفتند به خیابانها ریختند
کاش بودید و می دیدید که چگونه ماموران نیروی انتظامی آنها را کتک می زدند
آخر به چه جرمی باید شکنجه شویم؟؟؟ چون جمهوری می خواهیم؟؟؟چون می خواهیم که افرادی چون هوگو چاوز بر ما حکومت نکنند؟؟؟چون می خواهیم سرمایه ملی مان را بر باد ندهند؟؟؟ و چون ؟؟؟
جناب آقای مهندس موسوی به عنوان یک دانشجوی این مملکت از شما و جناب آقای هاشمی رفسنجانی که آبرو و حیثیتت بر باد رفت از شما و جناب آقای خاتمی که روشنفکر مملکت ایرانی و ایرانیان به وجودت افتخار می کنند از شما و جناب آقای کروبی که اصلاح طلب این مرز بومی و عمرت را بر سر این انقلاب مصروف کرده ای (و امروز دکتر محمود احمدی نژاد به شما می خندد) از شما و جناب آقای حسن خمینی از شما که جد بزرگوارتان سایه سنگین استبداد را از سر این ملت برداشت از شما و از تمام کسانی که می توانند در این راه قدمی بردارند از صمیم قلب به عنوان یک برادر ایرانی می خواهم سکوت نکنید که سکوت در برابر ظلم عین خیانت است و الله در قرآن می فرماید
یا ایها الذین آمنو لا تخونوالله و الرسول و تخونوا اماناتکم و انتم تعلمون
و اگر سکوت کردید خون شهدا را پاسخی باید و حق الناس را پاسخی
ای درونت آتشین چون اژدها * ای روانت زشت خوی و بی خدا*
آتش خشم مرا افروختی * این چرا کردی که جانم سوختی*
احمدی ای بی خدای زشت روی* حیله و تزویر کردی ،پُست جوی*
ملت ایران مگر بی غیرت است * لعنتی, بر تو دعایم مهنت است*
ما به خون پایمردان زنده ایم * از برای یک نفس ،نی مرده ایم*
آمدیم و رای خود انداختیم * تا رَوی از مملکت ،این ساختیم*
مرگ آزادی ما را خواستی* بی شرف ناموس خود را باختی*
نه مسلمانی و نه انسان پاک * کوی نفرت در وجودت ،همچو خاک*
کاش مرگت را ببیند ملتی * که فریبش داده ای با منتی*
سروش حقیقت | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۱۹:۴۱
استعفای دستهجمعی اساتید دانشگاه تهران در اعتراض به کشتار دانشجویان این دانشگاه
در پی حملات شب گذشته به کوی دانشگاه تهران و کشته شدن پنج تن از دانشجویان این دانشگاه، دکتر جبهدار مارالانی رئیس دانشکده برق و کامپیوتر پردیس دانشکدههای فنی این دانشگاه از سمت خود استعفا داد. جبهدار مارالانی که چهره ماندگار گرایش الکترونیک دانشکده برق است و پدر مهندسی برق ایران لقب گرفتهاست، عصر امروز از سمت خود کنارهگیری کرد.وی از سال 81 رئیس دانشکده برق بوده است.دانشجویان خواهان استعفای فرهاد رهبر رئیس انتصابی دانشگاه تهران هستند و بی کفایتی او را در دفاع از کیان دانشگاه و جان دانشجویان محکوم می کنند. این در حالی است که 119 تن دیگر از اساتید دانشگاه تهران نیز در پی حوادث شب گذشته که به هتک حرمت دانشگاه منجر شد، از سمت استادی خود کنارهگیری کردند. اسامی کشتهشدگان شب گذشته حملات انصار حزبالله به کوی دانشگاه به شرح زیر است: خانمها مبینا احترامی و فاطمه براتی و آقایان کسری شرفی، کامبیز شعاعی و محسن ایمانی. گفته می شود یکی از کشته شدگان رتبه 20 کنکور کارشناسی ارشد سال 88 در رشته برق بوده است.
saam | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۱۸:۱۷
خبرنامه گویا: عليرغم خبرهای متناقضی که از صبح امروز در باره تظاهرات مردم منتشر می شد، طبق آخرين گزارش های رسيده، اين تجمع هم اکنون در حد فاصل ميدان انقلاب و ميدان آزادی با حضور بسيار وسيع مردم و موسوی، کروبی، خاتمی، رهنورد و کرباسچی در حال برگزاری است. مردم به شکل گسترده گروه گروه در حال پيوستن به آن هستند. بر اساس تازه ترين گزارش ها موج خروشان مردم هر لحظه افزايش می يابد و زنان، مردان دوش به دوش هم پا به خيابان ها گذاشته اند. آسوشيتدپرس اولين تصاوير اين تظاهرات را منتشر کرد که در آن انبوه بی شمار مردم ديده می شود. ميرحسين موسوی، مهدی کروبی و محمد خاتمی علیرغم عدم صدور مجوز برای راهپيمايی مدنی و قانونی امروز، اعلام کرده بودند که به منظور احترام به حاميان خود و فراخواندن آنان به آرامش و صحبت با آنان قطعا در ميان آنها حضور خواهند يافت.
saam | دوشنبه، ۲۵ خرداد ۱۳۸۸، ۱۶:۰۷