دوست عزيز که دلتان پر اميد است و به شوق می‌تپد، اميدتان پر دل‌تر و و شوقتان پر تپش‌تر باشد، اما بگذاريد برای شما خاطره‌ای نقل کنم. در آن سالها که شايد هنوز خردسال بوديد( با حساب اينکه سال 72وارد دانشگاه شده‌ايد) همان سالهای نخست وزيری موسوی، مصادف با ورود هم نسلان من به غرب است. آن سالها هنوز می‌شد که در کافه‌ای يا رستورانی، با بازماندگان روسهای سفيد، که از سفيد بودن تنها رنگش بر موها و ابروهايشان باقی مانده بود، همدم و هم‌پياله شد. وقتی که شوق و اميد ما را می‌ديدند که می‌گفتيم نمی‌شود مردمی که انقلاب کرده‌اند را دوباره اسير کرد و انقلابشان را مصادره، و ما به زودی به ايران برمی‌گرديم، در خشت خام چهره‌ی ما آيينه‌ی اميدهای جوانی خود را می‌ديدند و سری تکان می‌دادند و لبخندی تحويل که معنايش را امروز که خودم ايرانی سفيد شده‌ام می‌فهمم. قصدم ادای پير مردها را در آوردن نبود، خواندم که نوشته‌ايد می‌خواسته‌ايد چيزی برای خانم سيمين بهبهانی، ونه سيمين خانم بهبهانی، بنويسيد، گفتم اين خاطره را برايتان نوشته باشم که به قول همان پيرمردها که در جلدشان رفته ام: غرض نقشی بود.
ارادتمند، سيروس به آيين
-------------------------

اتفاقا نکته‌ی خوبی را نوشتید. یادآوری خوبی است که بنویسم چرا امثال «سيمین خانم» هم در تداوم این وضعیت ذلت‌بار برای ما نقش داشته‌اند و آن خشت خام پیران و آینه‌ی ما جوانانِ خردسالِ سال ۷۲ به دانشگاه رفته نتوانسته حریف این همه بی‌عملی و بی‌مسئوليتی شود. دريغ که همه چيز را هنوز از زاویه‌ی تسویه حساب می‌بینیم و عزت و آبادانی ملک و ملت و خودمان زیاد برای‌مان مهم نیست.

د. م.

سلام
ما هم خسته شدیم از این همه راست نمایی و فریب... این چند وقت موسیقی هم دیگر علاج درد نمی کند..
حافظ را باز کردم شاید دوایی کند این درد را...

سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش... که دور شاه شجاعست می دلیر بنوش..
این بیت زیر همیشه معنایش برایم گنگ بوده اگر لطف کنید و اندکی توضیح دهید کمال تشکر رادارم..
ز کوی میکده دوشش به دوش می بردند.. امام شهر که سجاده می کشید به دوش

امشب پس از 6 روز توانستم سري به وسط شهر بزنم بماند كه از شلوغي مجبور شدم با اتوبوس بروم زمان برگشتن هم بهتر ديدم از ميدان آزادي تا خانه پياده بر گردم بجز شور و شوق مردم و حركت پرچم هاي سبز چيزي نبود اگر گاهي از طرفداران احمدي نژاد كسي در ميانشان گير مي افتاد با دولت سيب زميني بدرقه اش مي كردند ما جرا ي خودكارهاي بي رنگ كه پس از مدت كوتاهي رنگ آن نا پديد مي شود هم لو رفته بود از همه مهم تر شعار هايي بود كه بچه ها توي ماشين ها مي دادند دختر بچه 10 ساله اي كه با نوارسبز رنگ داد مي زد هم خوشكله هم نوره شنبه رييس جمهوره و.... مهم اين است كه چگونه از راي مردم صيانت شود هرچند كه هشدار داده بودند (اگر خيانت شود ايران قيامت شود .) اما چه عاملي باعث اينهمه بي اعتبار شدن يك رييس جمهور شده كه تا اين اندازه مورد لعن و طعن قرار گيرد هر چند همه مي دانند ولي بايد از خودش پرسيد.
در اين ميان چهره طرفداران احمدي نژاد كه مانند غريبه ها وقتي شادي طرفداران موسوي را مي ديدند معلوم مي شد كه تنها نمي توانند گريه كنند و خشم همراه با خنده چهره شان را به هم ريخته بود بسيار ديدني بود . تا شنبه .....