می‌دانيد؟ رسيدن به بعضی چيزها و عبور از بعضی موانع، نفسِ پاک می‌خواهد، همتی می‌‌خواهد، ضميری صافی و سينه‌ای پاک. باطنی می‌خواهد صيقل‌خورده. برای اين‌ است که می‌گويند: «دعای گوشه‌نشينان بلا بگرداند». همين آه سينه‌سوختگانِ صافی ضمير است که پشت فلک را هم می‌تواند خم کند. و اين حال را به قال نمی‌شود فهميد. بايد آزمود و چشيد. آن‌ها که اين راه را رفته‌اند، می‌دانند چه می‌گويم....

اما... می‌خواستم اين را بنویسم که موسيقی‌هايی که مجيد انتظامی برای فيلم‌های «از کرخه تا راين» و «بوی پيراهن يوسف» ساخته است، آهنگ‌هايی بوده‌اند که هميشه اقيانوس غم و حسرت و اندوه بوده‌اند. حوصله اگر داريد و - هشدار می‌دهم - اگر افسردگی مزمن نداريد، گوش بدهيد. خاطراتی را برای آدم زنده می‌کند.