۱. امشب از پا منشين؛
نشيمنِ تو شاخِ شامخِ سدره نيست.
با تو،
عرش از مقامِ فرش فروتر نشسته است.
۲. شرح الشين:
«ياد باد آن صحبتِ شبها که با نوشينلبان
بحثِ سرِ عشق و ذکر حلقهی عشاق بود»
۳. پاد-شرحِ شين:
حشرِ شمشادِ تو، رعشه در معشرِ ملايک انداخت؛
يادِ تو هميشه حاضر است؛ «ياد باد» نشايد!
نشيمنِ تو شاخِ شامخِ سدره نيست.
با تو،
عرش از مقامِ فرش فروتر نشسته است.
۲. شرح الشين:
«ياد باد آن صحبتِ شبها که با نوشينلبان
بحثِ سرِ عشق و ذکر حلقهی عشاق بود»
۳. پاد-شرحِ شين:
حشرِ شمشادِ تو، رعشه در معشرِ ملايک انداخت؛
يادِ تو هميشه حاضر است؛ «ياد باد» نشايد!
نظرها (2)
با سلام و احترام؛
در این شعر حافظ که شما با عنوان شرح الشین از آن یاد کرده اید، واج آرایی سین و شین، هر دو، به چشم می خورد.
رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار، دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود
و در اینجا یادی می کنم از یاری که با اتفاق به این نکته رسیدیم که مصراع دوم «دستم اندر ساعد...» را می توان مانند ذکر و مانترا خواند.
مریم رشنو | جمعه، ۱ شهریور ۱۳۸۷، ۱۴:۳۹
در شبی شورانگیز «شهره» بود
با «صولتی» عجیب میخواند:
شب شب شعر و شوره
شب شب ماه و نوره
**************
:D
سوشیانت | سه شنبه، ۲۹ مرداد ۱۳۸۷، ۱۹:۰۸