July 8, 2008

« ای شهِ ايمان تو مرو! | صفحه‌ی اصلی | سخنِ سرد »

دلجويی

سايه‌ی طوبی و دلجويی حور و لبِ حوض
به هوای سرِ کوی تو برفت از یادم
پاک کن چهره‌ی حافظ به سرِ زلف ز اشک
ور نه این سيلِ دمادم ببرد بنيادم
(32 کلمه)

مطالب مرتبط

توبه‌فرما را فزون‌تر باد ننگ!

چشمه‌ی خارا...

خدايا آه مکش!

آن خيالِ رها...

آشنا، سخن آشنا نگه دارد

خودگری خودشکنی خودنگری...

پاسبان حرمِ دل شده‌ام...

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4160

نظرها (1)

حافظا عشق و صابری تا چند
ناله عاشقان خوشست بنال

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats