روی جانان طلبی، آينه را قابل ساز
ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود
ور نه هر سنگ و گلی لؤلؤ و مرجان نشود
« روز واقعه (*) . . . با خداوندِ قيامت . . . | صفحهی اصلی | رمزِ کلمات و تومارِ وجود »
* توبهفرما را فزونتر باد ننگ!
* چشمهی خارا...
* خدايا آه مکش!
* آن خيالِ رها...
* آشنا، سخن آشنا نگه دارد
* خودگری خودشکنی خودنگری...
* پاسبان حرمِ دل شدهام...
آدرس ترکبک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4155