« خويشاوندی | صفحهی اصلی | بهانه »
* توبهفرما را فزونتر باد ننگ!
* چشمهی خارا...
* خدايا آه مکش!
* آن خيالِ رها...
* آشنا، سخن آشنا نگه دارد
* خودگری خودشکنی خودنگری...
* پاسبان حرمِ دل شدهام...
آدرس ترکبک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4086
نظرها (1)
درست میشه اما چنان پدری از آدم در میآید [در میآورند]که نگو!
سوشیانت | چهارشنبه، ۱ خرداد ۱۳۸۷، ۰۴:۲۹