سلام اميد كه باز هم در اين صفحه شيشه اي از اين نكات بديع بهره گيرم ... جويبار لحظه هاتان جاري

داریوش عزیز
به کلماتی که نوع تایپشان ( 3سه نوع متفاوت) متفاوت است دقت کنید (همزمان با درنظر گرفتان مفهوم شعر مولوی. عقل و استدلال و استدلالیون) و همینطور ساختار برخی جملات بخصوص تکمیلی فرعی تا سر اصل امنتاع تناقض . بقیه هم که اصل امتناع تناقض است و فکر کنم مشکل انجا نبوده بلکه تا سر همانجا در خوانش دقت شود کافیست.
موفق باشید

موفق باشید.
قربانتان علیرضا

داریوش عزیز
بیت مولوی را بخوانید. مفهوم استدلال و استدلالیون را از نظر عقلی در نظر بگیرید و بعد همان کتاب دوستدار ( را که تا همین الان نیمدانستم کجا گذاشته بودم) صفحه پانزدهم را بار دیگر دقیقتر بخوانید متوجه میشوید که استدلال شما "استدلال!" شده است.

دوستدار تصور شتابزده نداشته است. بنظر من مثال خوبی است خواندن متن کتاب تمرین شود تا نوع خواندن مورد بازبینی قرار گیرد.
اگر روشن نبود حتما دوستی پیدا میشود منظور دوستدار را برایتان حضوری توضیح دهد.
قطعا بر ان صفحه میشود نقد نوشت ولی مورد اشاره شده شما اشتباهی در خوانش بود.

موفق باشید
قربانتان علیرضا
***
می‌شود کل متن مورد نظر را آورد. اگر اشتباهی از سوی من باشد، می‌پذيرم البته.

متاسفانه منبعی ندارم ولی از حافظه ام یاری میجویم که مفهوم استدلال و عقل تصوف در کارهای شمس و مولوی باید نگاهی انداخت. تا انجا که یادم میاید انها صاحبان عقل را به دلیل تراشی ( اصطلاحی که شما بکار بردید) برای ضمیر باطن و وحی معرفی میکنند. ایزینرو شاید این دلیلتراشی در استدلال یون از خصوصیاتی باشد که مولوی و شمس به بکارگیران عقل نسبت میدهند
این ابیات یادم میاید که نمیدانم کیست مولوی یا شمس >
زين خرد جاهل همی بايد شدن
دست در ديوانگی بايد زدن
آزمودم عقل دور انديش را
بعد از اين ديوانه سازم خويش را

تا انجا که یادم میاید البته مطمئن نیستم حتی مصرع >
پای استدلالیون چوبین بود. توسط افراد متفاوت عرفا یا شاعران بکاربرده شده.
بهر حال مفهوم استدلالیون رو بنظرم باید به توجه به رویکرد عقل تصوف جست. انها کلا استدلال گزیربه معنی استدلال امروزی هستند و عقل را به دلیل تراشی در برابر ضمیر باطن قرار میدهند. شاید به توضیحات خود کمی باید بیافزایید اگر منابعی در دسترس دارید
موفق باشید
علیرضا