سلام
در تعجبم که چرا پیغام های من نمیرسه به شما ؟!خوب ما باید چطور برای مطالب شما نظر بدیم.هر چند من لیاقت اظهارنظر درمورد مطالب شما رو ندارم،چون امکان داره مطلب رو طور دیگه ای بفهمم!
تازه تامیخواد دانلود بشه هم یک ساعتی باید حرص بخوری ...
***
پيغام‌های شما می‌رسد، منتشر هم می‌شود. مگر اين‌که يا ربطی به مطلب نداشته باشد يا منتشر نشدنی باشد.

حالا چرا عصباني شديد. درست است كه فارسي نوشتيد ولي خودتان يكبار اين جمله را بخوانيد " اولين آلبوم موسيقی سنتی که شنيدم «يادگار دوست» ناظری بود که بعد از آن تا مدت‌ها ديگر هرگز ناظری گوش ندادم." شايد به دليل كلمه هرگز اين مفهوم به ذهن مي آيد كه از آن يكبار گوش كردن آن كافي بوده و ديگه ميلي به گوش كردن به ناظري نداشتيد!!
اين هم درست است كه به من ربطي ندارد شما خوشتان آمده باشد يا نيامده باشد. اصلاً خيلي چيزها به ما هيچ ربطي ندارد!! متاسفم برايت ديگر نظر نميگذارم.
***
شما چقدر زود احساس «تأسف» به‌تان دست می‌دهد. آدم وقتی حرفی می‌زند و جواب‌اش را می‌شنود که نبايد قهر کند! وقتی شما می‌نويسد از سليقه‌تان متأسف‌ام يا چيزی شبيه به اين، اين جمله شبيه به اين نيست که مثلاً بگوييد «ديوار چين خيلی بلند است». شما داريد درباره‌ی من، درباره‌ی سليقه‌ی من نظری می‌دهيد هم غلط است هم غير منصفانه. از آن بدتر نوشته را دقيق هم نخوانده‌ايد. چه توقعی داريد؟ به جای قهر کردن، به جمله‌ای که نوشته بوديد (و به همين جمله‌ی آخری که نوشتيد) دوباره فکر کنيد. دوست داشتيد نظر بدهيد، دوست هم نداشتيد ندهيد. کسی مجبورتان نمی‌کند.

سلام- از سليقه تان در خصوص شهرام ناظري نااميد شدم. فقط دو ماه من هيچ چيزي جيز آلبوم يادگار دوست را نميتوانستم گوش بدهم. از چي اون خوشتون نيومد واقعا؟
***
دوست عزيز،
من هم از وبلاگ‌خوانی شما سخت نااميد شدم! يک بار ديگر بخوانيد مطلب را لطفا. من کجا گفتم از آلبوم يادگار دوست خوش‌ام نيامد؟! من هميشه يادگار دوست را دوست داشته‌ام و هنوز هم دوست دارم. يک بار ديگر با حوصله بخوانيد يا يادداشت را. اين‌که تا مدت‌ها ديگر ناظری گوش ندادم اصلاً معنای‌اش اين نيست که از آن آلبوم خاص خوش‌ام نيامده است! خوب است که به فارسی نوشته‌ام اين‌ها را!

اما يک نکته‌ی ديگر را هم بيفزايم. فرض را بر اين بگيريم که من از اين آلبوم خوش‌ام نيامده باشد. خوب که چی؟ خوش‌ام نيامده است ديگر! ربطی ندارد به کسی. حتی اگر خوش‌ام هم نمی‌آمد باز من کاملاً حق داشتم حتی در خوش نيامدن، حتی بی دليل، چه برسد به اين‌که خوش‌ام هم آمده است و شما همين‌جوری برای خودتان تفسير می‌کنيد.

چه جالب که شما هم مثل من ریاضی خوانده اید
موسیقی همیشه جاری است
اگر توانستید صدای باد پرنده ها آب رودخانه و ... را حذف کنید. آنوقت می توانید ادعا کنید که هرگز گوشتان موسیقی را نشنیده
***
من کی گفتم هرگز گوش‌ام موسیقی نشنيده است؟ دوست عزیز، من داشتم روايت می‌کردم. حکم کلامی که صادر نکرده بودم. مگر من گفتم از موسیقی بدم می‌آيد؟

در تعجبم كه بي موسيقي چگونه مي توان زيست.تحمل بار تن و رنج بودن بي موسيقي چيزي شبيه محال است.اما موسيقي كه ما را با خودمان آشتي دهد.نوايي كه وجودمان را (ونه گوشمان را )فرا گيرد. چشمانمان رابه دوردستهامهمان كند.با موسيقي مي توان به توازن رسيد.جان آدمي ظربناك خواهد شد اگر صداي اشنايي بشنود.روح به پرواز درمي ايد اگر به سرزمين بلند موسيقي دعوتش كنيم.