يک سال و اندی از آخرين کنسرت شجريان در لندن میگذرد. امشب شجريان دوباره کنسرت دارد. خودش با همراه همايون و گروهی تازه. دیگر عليزاده و کلهر نيستند. جای آنها را مجيد درخشانی، سعيد فرجپوری و محمد فيروزی گرفتهاند. هم عليزاده و کلهر نامهای درخشانی بودند هم اين گروه تازه. همه جمعی از اساتيدند. اما کلکسيون اساتيد، يک کنسرت موسيقی خوب را میسازد؟ قطعاً نه.
سر دلنشين بودن يک کنسرت فقط مهارت و استادی خواننده و نوازنده نيست. استاد شجريان هم اگر قرار باشد «تمرين کردن» را کنار بگذارد و فقط به اعتبار استادی، بیمقدمه برود سر صحنه و آواز بخواند، بدون شک کنسرتی خوب نخواهيم داشت. تمرين هم تمرين يک ساعت و دو ساعت نيست. کار هنر، ممارست مدام میطلبد. مدتی که آن را ترک کردی و با آن بازی کردی، ديگر هر چه داری از اندوخته است، نه از تمرينِ زمان حال. تمام اميدم اين است که جدای بعضی اشکالهای ديگر، شجريان با گروه تازهاش سخت آزموده و سنجيده از آب در بيايد و بار ديگر نااميدم نکند.
با تمام اينها، امشب (و فردا شب) سلطان آواز ايران دوباره مهمان لندن است. اميدوارم امشب، شب پرفروغ و طربناکی باشد.

نظرها (2)
ياد آن زمان ها بخير كه استاد كارهاي ماندگار و جاوداني با سازها و نوازندگاني ديگر همچون لطفي - شريف- مشكاتيان و معروفي خلق مي كرد...ديگر دارم نا اميد مي شوم چند سال است كه فقط با كمانچه و تنبك و تار....؟ گويا يكنواخت شده اند...جاي قاصدك و نوا خالي
***
قاصدک هم که فقط يک سنتور بود و يک تنبک!
فردوس | یکشنبه، ۹ اردیبهشت ۱۳۸۶، ۱۸:۳۰
آقا سر جدتان تا آمدید از کنسرت خبرش را بدهید. خیلی لطف میفرمائید.
***
عزيز جان،
تازه از کنسرت برگشتهام. خوب بود، اما يک سری حرفهای گفتنی هم هست. سعی میکنم از دو زوايه، از زوايهی حس و حال و لذت، و از زاويهی نگاه تخصصیتر بنويسم. اولی ملايم است و همدلانه، بعدی بیمحابا و منتقدانه. يا امشب يا فردا مینويسم.
سوشیانت | یکشنبه، ۹ اردیبهشت ۱۳۸۶، ۱۸:۰۶