بسم الله . گیرم ، من ، در "نام" نویسنده این جملات ، بخطا رفتم - که رفتم - . در اصل موضوع ، چه تغییری حاصل شد ؟ اول اینکه آیا دهان آلوده به خرمای شما ، از صورت مسئله ء منع رطب کردن پاک شد؟ دوم اینکه آیا جوابی که در کامنت نوشتید ، توانست اشکالی را که در کامنت وارد کرده بودم - یعنی تهی دستی مقاله مذکور از استدلال و پناه بردن به پشت کوه فحاشی ، چیزی را عهوض کرد ؟ حالا گیرم حسن کچل یا کچل حسن ! چه فرقی می کند. بهرحال ضمیر به نویسنده این مطلب بر می گردد . این چه طرز پاسخ دهی است ؟ این شد رد کردن حرف من ؟ این که فقط شد اثبات مجدد تعریض من یعنی فرار به فحاشی ! این که شد محکومیت مجدد شما بدست خودتان ! راستی ، می بینم که شما هم مانند بقیه دموکراتهای عاشق جرینا ژاد اطلاعات ، روی کامنت ها نظارت پیش از نشر می گذارید :) ببینم ، مرگ خوب است فقط برای همسایه ؟ نظارت استصوابی بد است فقط برای کشور ؟ والا اگر ما از وضع شما بی خبر باشیم ، دوستانتان و خودتان هم خوب می دانند که استالینیستی ترین رفتارهای اقتدارگرایانه در تشکیلات شماها برقرار است و دم خروس نظارت پیش از نشر گذاشتن روی ساده ترین موضوع نظرات مخاطب یعنی رسانه ، درحالیکه مدعی هستید مردم حق دارند حتی علیه خدا هم تظارات کنند ، قسم حضرت عباس دموکرات بودن ذاتی را باطل می کند !

بسم الله . آقای جامی. بدون سلام و علیک . کسی که دیگران را منع رطب ( بخوانید هذیان نویسی ) می کند ، بد نیست متن وبلاگ خودش را زیر و کند وببیند ، کلمه ای ، رد رد استدلالات و جملات پست اخیر وبلاگ من در آن موجود است ؟ از سوی دیگر ، آیا صاحب وبلاگ موسوم به ملکوت اما شبیه زیرزمین های تنگ و تاریک انگلیس ، نتوانسته است که متوجه شود منظور از رسانه رسمی دولت انگلیس ، بی.بی.سی است نه زمانه و البته در یکی بودن مشی انگلیس وهلند و آمریکا هیچ شکی نیست و همگی دقیقا قطعاتی کاملا هماهنگ از پازل فروپاشی نرم و فرهنگی انقلاب اسلامی هستند ؟ چه کسی است که این جابجایی جغرافیایی نیرو و امکانات بین را مخالفت وعدم همکاری تلقی کند ؟ آنهم مخالفت بین بی.بی.سی و رادیو زمانه ! عجب روزگاری ! آنهم کدام زمانه ؟ رادیو زمانه ای که دقیقا در حوزه فرهنگ عمومی مانند روز هفتم بی.بی.سی و رک گو تر از آن است و رسما در حال ترویج لیبرالیزم جنسی و روزی نیست که در مطالب آن چنین رویکردی مشاهده نشود و تنها چیزی که برایش اعتبار نداشته باشد پارادایم دینی در گفتمان ایرانی باشد و عشقش ترویج پارادایم صادراتی صهونیستی حاکم بر رسانه و فرهنگ غرب ، بر فرهنگ و رسانه های ایرانی ! ضمناً ! فکر می کنم دیگر دوره انکار ارتباطتان با دشمن ، آنهم حتی خدمت در ازای پول گذشته است. عدد ها سرسام آور است. دست و پا زدن بیشتر ، شما را بیشتر فرو می برد./ (راستی تعداد فحش هایی که توی این مطلب بمن دادی را شماردی؟) / یا حق

***
وقتی می‌گويم هذيان‌گويی،‌ شاهدش از غيب می‌رسد. اين آقای ابوذر آن‌قدر در توهم‌های خودش غرق است و آسمان ريسمان به هم می‌بافد که وقتی در «ملکوت» کامنت می‌گذارد، فکر می‌کند دارد با آقای جامی حرف می‌زند و نويسنده‌ی وبلاگ اوست! وقتی تفکر اين‌قدر پريشان باشد و حواس اين‌قدر پرت اساساً توقع‌ بيشتری نمی‌تواند داشت. ايشان ظاهراً معنای «فحش» را هم نمی‌دانند. هر ناسزايی از دهان خودشان بيرون بيايد، «طيبات» است و هر چه ديگران به ايشان بگويند و به تريج قبای‌شان بربخورد، فحش است!!

آقای دال میم، شما از جمهوری اسلامی، اسلامی بودنش را بگیرید، دیگر چیزی از آن باقی نمی‌ماند! می‌ماند؟
***
عزيز برادر،

من می‌گويم شما «انقلاب» را با «جمهوری اسلامی» يکی گرفته‌ايد و بر اساس آن قضاوت‌های ناموجه می‌کنيد. شما می‌گوييد از جمهوری اسلامی، اسلامی را برداريد چه می‌ماند؟ اين‌ها چه ربطی به هم دارند؟ مثل اين می‌‌ماند که من از شما سؤالی بپرسم، شما پاسخ سؤال مرا با سؤالی ديگر بدهيد! فرقی نمی‌کند آن سؤال چقدر به مسأله‌ی مورد بحث نزديک باشد. وقتی ربطی به آن ندارد و اساساً راه را گم می‌کند، طرح‌اش هم بيهوده است و عبث. دقت، سنجيده سخن گفتن و از آن مهم‌تر، برادر من، تقوا! من واقعاً بر افول تقوا در اين سرزمين اندوه می‌خورم.

داريوش عزيز
در دانشگاه ما پسری هست که سال پائينی من است. چند وقت پيش با يک دوست ديگرم که اتفاقاً مردی همجنسگرا ست نزديک شده بود و می خواست او را به اسلام ناب محمدی (از نوع طالبانی اش) رهنمود باشد. این آقا قبل از ماجرای يازده سپتامبر آنطور که خودش تعرف می کند طرفدار موسيقی هوی متال بوده و در کنسرت های مرلين منرو هد بنگ می زده است. پدر مادر مسلمان او (که از اهالی افغانستان و ایران اند) بسيار نگران وضعيت اخلاقی پسرشان بودند.
بعد از يازده سپتامبر و اشغال افغانستان در يک سفر به افغانستان این دوست ما تبديل به طالبان می شود. امروز خودش و دوست دختر آلمانی اش (که امروز رو بنده دارد و وقتی صحبت می کند جلوی دهانش را می گيرد که کسی صدايش را نشنود) مسلمان اند و طرفدار طالبان.

به آن دوست همجنسگرايم که به این آقا نزديک شده بود و کمی از او ترسيده بود گفتم که بچه آمريکايی های نونور وقتی مرلين منسون مد بود پدر مادران بدبخت شان را با شيطان پرستی می ترساندند، حالا هم رفته اند در کار طالبانيسم و اسلام ترسناک که باقی جامعه را بترسانند!
جهل و نادانی و فراخ باسنی از نشانه های این نوع خاص از ایجاد دیگری و دیگری شماریدن به صرف ترساندن آدم هاست.

آقای علاقه بند چندی پيش مقاله در مورد مهاجران افغان در ایران نوشته بود و معتقد بود که جانی و قاتل و آدم کش اند.
از مشخصه های آدم جاهل تنبل ایجاد مشتی دوگانه برای شناخت خود از ديگری و ایجاد انواع نفرت بر اساس تمام این دوگانه های تفاوت زا است.
افکار آدم هایی که حاضر نيستند شناختی عميق از ديگری پيدا کنند و این شناخت را صرفاً به سطوح روابط انسانی (يعنی تفاوت های ظاهری و عيان بسنده می کنند) مدام در خلال ایجاد این دوگانه ها کار می کند. فرقی ندارد که شيطان پرست باشد و مادرش را بترساند يا طرفداری از اسلام طالبان کند و مردم را بترساند: مهم آن ایگوی طرف است که با ایجاد این ترس در ديگری احساس قدرت می کند.